Be Fair was in de eerste helft veel beter dan Excelsior’20. (tekst en foto: Erik van Leeuwen)
Be Fair was in de eerste helft veel beter dan Excelsior’20. (tekst en foto: Erik van Leeuwen)

Be Fair moet zijn wonden likken

Sport

VOETBAL
Waddinxveen – Vijf jaar na de degradatie uit de tweede klasse heeft Be Fair opnieuw terrein moeten prijsgeven. Door in de tweede ronde van de nacompetitie met 1-2 te verliezen van Excelsior’20 uit Schiedam viel het doek voor de Waddinxveners in de derde klasse. “Dit is een keiharde dreun.”

Spelen in de vierde klasse is niet nieuw voor Be Fair, maar de laatste keer dat de club op dat niveau actief was dateert van achttien jaar geleden. Destijds maakte Be Fair de degradatie in eén jaar goed. De vraag is of dat nu weer lukt, met een veranderde en verjongde selectie.

Trainer Martijn Peters was daags na het verlies tegen Excelsior’20, waardoor het lot van Be Fair werd bezegeld, nog zwaar aangeslagen. “Het voelt als een kater, maar eentje die niet veroorzaakt wordt door drank. Het voelt nog onwezenlijk. In één keer is het afgelopen. Pats, boem. Het geeft een heel leeg gevoel.”
Hij trof na afloop een kleedkamer in rouw aan; spelers keken zwijgend voor zich uit. “Degradatie is voor een voetballer zo’n beetje het ergste wat er is. Maar ik kan en wil mijn spelers niks verwijten. Ze hebben tegen Excelsior’20 echt alles gegeven. Niet de beste, maar de gelukkigste ploeg heeft gewonnen.”
Vooral voor rust was Be Fair veel beter dan de gasten, die uit het niets na zeven minuten op voorsprong kwamen. De thuisploeg dicteerde daarna het spel en kwam via Mo el Azzouti verdiend op 1-1. Jaimy Grooteboer, met Jimmy Jansen halverwege het seizoen door Peters bereid gevonden de jonge Be Fair-ploeg van routine te voorzien, was dichtbij de 2-1. Zijn schot werd echter gekeerd door de lat.

Na de pauze was er meer evenwicht, maar Be Fair kreeg opnieuw de beste kansen. Na een kwartier viel de goal echter aan de andere kant. De thuisploeg deed vervolgens van alles om tot de gelijkmaker te komen en daarmee een verlenging af te dwingen. Het wanhoopsoffensief, met vijf aanvallers, leverde niets op. Na het laatste fluitsignaal gingen bij Be Fair de hoofden omlaag en stortten spelers ter aarde.

“We waren echt op de goede weg”, zei Peters. “We zijn de laatste maanden gegroeid als team. Achteraf kun je zeggen dat dát te laat was. Dat de nacompetitie doorkomen pittig is, wisten we. Het waren drie finales. De eerste overleefden we, de tweede niet. Misschien komt het harder aan omdat we verdienden te winnen.”
De degradatie had direct consequenties, want van de acht spelers die beloofden zich komend seizoen in een Be Fair-tenue te hijsen en naar sportpark ‘t Suyt te komen, trokken drie die belofte in. Derde klasse was nog aantrekkelijk, vierde klasse blijkbaar niet.

“We zullen sowieso moeten gaan bouwen”, reageerde Peters, die dit seizoen al veel jonge spelers hun debuut liet maken. “Geert Koren en Lennart Cock vertrekken, Michael Lodder stopt. Jaimy Grooteboer en Jimmy Jansen maken volgend seizoen in principe geen deel meer uit van de selectie”, somde Peters de lijst van afvallers op. Daar komt op het laatste moment ook nog de naam van Rens Blok bij die een lastminute-transfer maakt naar Floreant. “Het komt vooral neer op de jonge spelers, maar die hebben wel weer een jaartje ervaring extra. Ik heb er vertrouwen in dat we een rol van betekenis kunnen spelen in de vierde klasse.”