Andries Mons geeft vrouwen terug wat kanker wegnam

Veel vrouwen die herstellen van borstkanker hebben een lange weg afgelegd. Operaties, controles, onzekerheid. Hun lichaam heeft zich aangepast en hersteld, maar als ze in de spiegel kijken, worden ze nog steeds geconfronteerd met hun ziekte. Dat is niet medisch en niet functioneel, maar iets wat moeilijker te benoemen is. Iets wat te maken heeft met herkenning. Met jezelf zijn. Andries Mons geeft met realistische tepeltatoeages vrouwen terug wat kanker wegnam.

Voor veel mensen is een tepeltatoeage de laatste stap na een borstreconstructie. In ziekenhuizen wordt die stap ook gezet, maar veel vrouwen zijn daar niet blij met het eindresultaat omdat het niet realistisch oogt en snel vervaagd. In de studio van Andries Mons in Zoetermeer krijgt die laatste fase een andere lading. Hier gaat het niet alleen om afronden, maar om teruggeven.

“Ik werk heel realistisch”, legt Mons uit. “Ik probeer littekens zoveel mogelijk weg te werken. Ik creëer tepels met zorgvuldig opgebouwde pigmentlagen. Zo ontstaat de illusie van diepte, een driedimensionaal effect op een vlakke huid.” Zo’n realistische tatoeage is precisiewerk waarbij millimeters het verschil maken tussen zichtbaar en vanzelfsprekend.

“De eerste blik die vrouwen in de spiegel werpen als de tatoeage klaar is, is elke keer een bijzonder moment”, zegt Mons. “Vaak valt het even stil en soms rollen er tranen. Niet uit verdriet, maar uit opluchting. Omdat het beeld dat terugkijkt ineens minder vreemd is. Minder ‘aangepast’. Meer vertrouwd. Een tepeltatoeage wist geen littekens uit, maar het kan wel iets herstellen wat minder zichtbaar is: het gevoel van heelheid.”

Mons werkte jarenlang als kunstschilder, maar miste daarin het directe contact met mensen. Toen hij de tatoeagewereld ontdekte was een nieuwe passie geboren. “Ik wilde iets voor mezelf beginnen, dichtbij huis”, vertelt hij. “Toen ik het stuk grond naast mijn huis kon gebruiken, heb ik mijn eigen studio gebouwd.” Die studio ademt zijn persoonlijkheid: een gitaar en saxofoon aan de muur, bioscoopstoelen als bank, een jukebox en een grote motor tegen de wand. “Klanten voelen zich er direct thuis en vertellen het door aan lotgenoten.” Zo komen Mons’ klanten inmiddels van over de hele wereld.

Zijn aanpak is uniek. Als kunstschilder maakte hij regelmatig levensechte naaktportretten, een ervaring die hij nu inzet voor zijn tatoeagewerk. “Toen ik het standaardwerk uit ziekenhuizen zag wist ik dat ik daar iets veel beters van kon maken”, zegt hij. Dat bleek: hij verscheen in tijdschrift Linda en in de Telegraaf, werd hoog aangeschreven in lotgenotengroepen op social media en werkt inmiddels samen met tientallen medici. Plastisch chirurgen uit ziekenhuizen als het MUMC in Maastricht en het Radboud in Nijmegen verwijzen patiënten door. “Door mijn achtergrond als kunstenaar en jarenlange ervaring als tatoëerder, kan ik tepels zo realistisch maken dat ze bijna echt lijken. Dat is niet te vergelijken met dat wat standaard in het ziekenhuis wordt aangeboden.”

De voldoening die hij haalt uit zijn werk is groot. “Je geeft vrouwen iets terug wat kanker heeft weggenomen. Door de tatoeage zo realistisch te maken, registreert het brein weer alsof het normaal is. Een vrouw wordt weer blij van haar eigen spiegelbeeld.” Zijn internationale klantenkring bestaat uit mannen, vrouwen en transpersonen en strekt zich uit van Europa tot Amerika en het Midden-Oosten. Minimaal twee keer per jaar organiseert Mons Ink een tattoo week in Ibiza waar ook tepeltattoo’s gezet worden. Onlangs werd hij uitgenodigd voor de New York Empire State Tattoo Convention. “Voor mij is dit een mijlpaal en een droom die uitkomt. Zo kan ik daar ook gaan laten zien hoe realistisch het mogelijk is.” 

Meer weten of een afspraak maken? Kijk op www.monsink.nl