Sportief wandelen SC Antilope heeft volwassen leeftijd bereikt

ATLETIEK
Waddinxveen - Sportclub Antilope viert zaterdag 3 mei het feit dat twintig jaar geleden de tak sportief wandelen werd opgericht. “We hebben de volwassen leeftijd bereikt.”

De ongeveer twintig wandelaars hebben er deze zaterdagmorgen zin in. Ze stappen onder leiding van trainer Tom Rupke lekker door op de atletiekbaan van Antilope aan de Alberdingk Thijmlaan. Rupke heeft het druk. Een keer fluiten, twee keer achter elkaar fluiten en soms vier keer. “We doen vandaag een tijdverrassingsloop”, zegt de trainer, die zelf komende zomer voor de tiende keer meedoet aan de Nijmeegse Vierdaagse. “We lopen in verschillende tempo’s. Zacht en hard en tussendoor doen we rek- en strekoefeningen.”

Niet altijd op de baan
“We blijven niet altijd op de baan”, zegt Jan van Steen, een van de wandelaars van de zaterdagploeg. “We gaan ook wel het Gouwebos in of Reeuwijkse Hout. Pas geleden hebben we een strandtraining gedaan in Wassenaar bij Meijendel.”
Ineke van der Knaap was de grondlegger van het sportief wandelen bij de Waddinxveense club. “Er was niets voor de wandelaars twintig jaar geleden”, vertelt Van Steen. “Er was behoefte aan; we hadden meteen een aardige respons. We zijn begonnen op zaterdag en inmiddels hebben we wandelgroepjes op dinsdagmorgen en woensdagavond. In totaal hebben we nu zo’n zestig wandelaars.”

Het sportief wandelen vult het gat voor mensen die om fysieke redenen het hardlopen vaarwel moeten zeggen. “Je ziet dat hardlopers die met blessures afhaken, bij ons aanhaken. Het voordeel van sportief wandelen is dat je het op elke leeftijd kunt doet. Ons oudste lid is negentig jaar. Een training als vandaag is prima te doen. Iedereen loopt op zijn eigen tempo.”

Rupke is niet de vaste trainer van de zaterdagwandelaars. “We hebben geen vaste trainer, wel een pool van vier, vijf trainers die bij toerbeurt de training voor hun rekening nemen. Iedereen heeft zijn of haar eigen stijl. Dat maakt het afwisselend”, zegt Van Steen. “Ik ben meer van de conditie”, beaamt Rupke, terwijl hij weer vier keer op zijn fluit blaast. “Ik doe het even dubbel, dan horen ze me ook aan de andere kant van de baan.”
Op de baan vormen zich groepjes, te vergelijken met een zware bergrit in de Tour de France met renners, in dit geval wandelaars, die hetzelfde tempo hanteren. “De trainingen zijn vaker op tijd dan op afstand gebaseerd”, legt Rupke uit.

Tien soorten trainingen
Sportief wandelen saai noemen is volgens Van Steen heiligschennis. “Het is allesbehalve saai. De atletiekbond heeft een uitgebreid aanbod ontwikkeld. Van duo- tot climaxloop”, pareert Van Steen. “Ik tel zo even tien verschillende soorten trainingen.”
Daniëlle van den Berg heeft flink de pas erin; ze loopt solo. Rupke kijkt goedkeurend naar haar bewegingen. “Ze heeft een echte wandelpas. Ze kan dat met hoge snelheid doen. Heel bijzonder.”
Van den Berg is zelf ook trainer van de zaterdagclub. Ze begon in 2011. “Ik heb nooit hardgelopen. Ik gaf altijd zwemles en daar was ik op een gegeven moment klaar mee. Ik vind buiten iets doen fijn en ben destijds met mijn overbuurman meegegaan. Hij is hardloper en was tijdelijk geblesseerd. Mijn kinderen en man zaten ook op de club, dat maakte het ook makkelijker. Nu ben ik nog de enige van de familie die lid is.”
Zelf een stukje wandelen is volgens Van den Berg anders dan het sportief wandelen bij Antilope. “Tijdens de training word je meer gemotiveerd.”