Cody Gakpo en Tom de Wal

Het is weer zover: een voetbalzomer. Vooral mannen met het nodige buikvet, zoals ikzelf, kijken - bij voorkeur in een café op grootscherm, met bier en bitterballen binnen handbereik - hoe andere mannen, met minder buikvet, achter een bal aan rennen om die in een net te trappen. Heerlijk!

Dit jaar is er echter iets extra’s. Het kan niemand zijn ontgaan dat een heel aantal topspelers niet alleen voetballer zijn, maar ook christen. Gakpo, Depay, Van Dijk, Weghorst en nog meer schamen zich niet voor hun geloof. Gakpo en Depay namen zelfs het initiatief tot bijbelstudies binnen de Oranjeselectie. Cody Gakpo zegt: “Geloof is voor mij een levensstijl. Het geloof is elke seconde van de dag bij me, niet alleen op zondag in de kerk.” Hij deelt dan ook onbeschaamd bijbelteksten op zijn Instagram-account. Daar kunnen andere gelovigen nog iets van leren. We raken er erg aan gewend dat geloof voor het privéleven is, zoals een hobby. Maar als zelfs sport niet privé is, dan is geloof het helemaal niet. Als God bestaat, is dat immers niet alleen voor gelovigen relevant, maar voor alle mensen.

Anderzijds maakt het wel veel uit, hoe je het geloof dan presenteert in de buitenwereld. Doe je dat persoonlijk en bescheiden, omdat je zelf ook niets meer dan een sterveling bent? Of doe je het met veel poeha en drukte, zodat de aandacht ook naar jou als persoon gaat? Het laatste is de manier van Tom de Wal, die met zijn Frontrunners het nodige stof heeft doen opwaaien, tot in de Tweede Kamer aan toe. Deze prediker heeft plannen voor een megatempel die miljoenen moet kosten. Hij trekt veel mensen met de boodschap dat zij genezen kunnen worden van hun kwalen en volgegoten met de heilige Geest. Maar het kwalijke is vooral dat hij daarbij manipuleert en inspeelt op de zwakke plekken die mensen hebben, hun angsten en hun verdriet. Kinderloze stellen, die ten einde raad zijn, belooft hij dat ze zwanger zullen worden, als ze maar genoeg geloven – en genoeg geld geven. Als het wonder niet gebeurt, ligt het aan je gebrek aan geloof. Zo’n boodschap doet de naam van het christendom geen goed maar kwaad. Ik begrijp je heel goed als je denkt: als dit geloven is, geef mijn portie dan maar aan Fikkie. Of: dan zijn gelovigen gewoon gevaarlijke gekken.

Het luistert met geloven dus nauw. Er bestaat een gezond geloof, dat heel maakt, dat vrij maakt, dat hoop geeft zelfs over de dood heen. Maar er bestaat ook ongezond geloof, dat bekrompen maakt, soms ziek maakt, en heel soms zelfs gevaarlijk is. Het is jammer dat het zieke, dolgedraaide geloof vaak eerder in de krant komt dan het gewone en gezonde geloof, waar iedereen wel bij vaart.

Mijn voorstel is dus: laat Tom de Wal zitting nemen in het Nederlands elftal. Ik denk dat hij heel goed kan voetballen. Maar vooral dat hij veel kan leren van de bijbelstudies in de Oranjeselectie.