Een 112-dag met kleurplaten

Waddinxveen - Helpen boeven vangen, de brandweerspuit vasthouden, op een motor zitten of ontdekken welke hulpdiensten er allemaal bestaan en wat ze doen; het kon allemaal zaterdag 7 oktober tijdens de 112-dag op het terrein rond het politiebureau aan de Limaweg.

Het aantal kinderen dat per kinderwagen of bakfiets kwam, was groot. De belangstelling voor goodies navenant. Er waren heel veel schatten te krijgen: een kabouterspeld van Staatsbosbeheer, een vlaggetje van de politie, stickers, sleutelhangers, pennen en overal kleurplaten. 

Alex (4) en Amber(2) Gelms hadden dan ook binnen een mum van tijd een stapeltje kleurplaten en stickers verzameld. Volgens hun moeder komen die goed van pas. “Ze zijn dol op kleuren en ze vinden het altijd heel interessant als een ambulance of brandweerauto langsrijdt.”

Nathanael (6) en Samuel (8) Laban kwamen meer te weten over de werking van apparaten in een brandweerauto. “Dit is een aggregaat voor het hebben van stroom”, legde vader Kobus uit. “En hier kunnen ze het dak van een auto mee open zagen.” Samuel weet niet of hij later bij de brandweer of politie zou willen werken. “Ik vind alles leuk.”

Spuitgasten
Tijdens de open dag of 112-dag, hielpen de spuitgasten van het jeugdteam andere kinderen om met een harde waterstraal miniatuur brandweerauto’s te laten rijden. Gelukkig was het geschikt weer voor zo’n waterspektakel.

Een oma en opa, allebei 84 jaar, kwamen om hun kleindochter in actie te zien. Zij maakt deel uit van het jeugdkorps. “Ze wil later boa (buitengewoon opsporingsambtenaar) worden of bij de brandweer”, vertelt haar opa trots. “Maar dat moet je niet in de krant zetten. Dat wil ze niet.” Gelukkig dan maar dat haar naam niet wordt vermeld.   

Ploegchef van het brandweerkorps, Erik van Heijst, is benieuwd of alle jongens en meiden uit het jeugdkorps uiteindelijk de overstap gaan maken naar het ‘echte’ brandweerkorps. “Over een jaar of twee zullen we het weten. De oudsten worden dan 18 en moeten dan wel stoppen bij het jeugdkorps.” Van Heijst vindt dat hij op dit moment niets te klagen heeft. “Dit jaar zijn er zeven mensen bijgekomen, maar de wereld verandert. Mensen lijken het steeds drukker te hebben en dus is er weinig tijd voor vrijwilligerswerk.”