Potverdorie, welke potgrond is eigenlijk echt bio?

Je loopt in een tuincentrum of supermarkt en je wil potgrond kopen, het liefst biologisch. Je ziet zakken met de kreet 'bio' erop en denkt dat je die moet nemen, want dat is goed voor de grond.

Maar potgrond is geen bodemverbeteraar en wordt dan ook niet gebruikt in de tuin. Potgrond is niet zelf biologisch, want biologische potgrond bestaat niet. De kreet 'bio' wil zeggen dat er geen kunstmest in zit en daarom gebruikt zou kunnen worden in de biologische landbouw. Wat dus in de praktijk niet het geval is. Vaak worden wel bepaalde voedingsstoffen toegevoegd, maar geen kunstmest. Dat is mooi, maar het grootste probleem van potgrond wordt daarmee niet opgelost: dat is dat potgrond vaak voor een groot deel bestaat uit turf, veengrond dus.

Turf 
Zoals Milieu Centraal ook zegt: “Het afgraven van veengrond tast het landschap aan en veroorzaakt veel CO2-uitstoot.” In veengrond zit namelijk CO2 opgeslagen die in de lucht komt bij het afgraven. Met andere woorden: het woord 'bio' op een zak potgrond biedt geen enkele garantie dat er geen turf in de zak zit. Kijk in elk geval voor je koopt naar de ingrediëntenlijst. Het woordje 'bio' kan de consument dus zelfs op het verkeerde been zetten.
Zijn er dan geen keurmerken?

Keurmerken 
Ja, die zijn er: MPS, bijvoorbeeld. Daarmee zie je echter niet hoe de desbetreffende potgrond scoort met betrekking tot de hoeveelheid turf erin. Het zegt alleen dat de grondstoffen op een 'voor potgrond verantwoorde manier' gewonnen is.

Ze mogen niet uit beschermde natuurgebieden komen. Potgrond mag nog steeds tot wel 75 procent uit turf bestaan.
De producent is verplicht een landschapsherstelplan op te stellen, maar de CO2 komt nog steeds vrij. Als je echt een turfvrije potgrond wil kopen zou dat het EU Ecolabel moeten hebben. Jammer genoeg is dat in Nederland niet verkrijgbaar. In Nederland kun je dan toch het beste kiezen voor potgrond met het MPS-keurmerk in combinatie met de claim 'turfvrij'.
Een alternatief voor turf 
Turfvrij betekent vaak dat er andere min of meer duurzame ingrediënten gebruikt worden zoals kokosvezels, houtvezels, boomschors en compost. Kokosvezels zijn weliswaar duurzaam, maar moeten van heel ver weg (de Filipijnen, Indonesië, India, Brazilië en Sri Lanka) komen, waarbij tijdens het zeetransport veel CO2 wordt uitgestoten - en veel tegenwoordig kostbare olie verstookt wordt.

Ook moeten de vezels eerst bewerkt worden waarvoor veel water en chemicaliën gebruikt worden. Vaak gebeurt dat in gebieden waar toch al een watertekort is en het met chemicaliën vervuilde water in de natuur geloosd wordt. Er is dan ook geen keurmerk voor duurzaam geproduceerde kokospotgrond, helaas.

Conclusie: als je potgrond koopt kijk dan eerst goed naar de ingrediëntenlijst of gebruik (eigen) compost. Dat is eigenlijk het allerbeste. Een beetje plantenmest voor kamerplanten kun je zelf toevoegen. Ja toch?