'Ik wilde oud worden, dan kan ik nu niet zeuren dat ik oud ben'
Waddinxveen - Zestig jaar geleden vond moeder Vergeer dat Gijs en Bep een mooie, zonnige dag hadden uitgezocht voor hun huwelijk. Helaas; niet veel later betrok de lucht. Het ging waaien, regenen, sneeuwen en ijzelen. Drie volgwagens gleden tegen elkaar aan.
Afgelopen maandag 9 februari kon burgemeester Evert Jan gelukkig wel veilig op pad om op de fiets met een bos bloemen in de hand het diamanten paar te gaan feliciteren.
Gijs (88) en Bep (87) Vergeer-De Wit leerden elkaar kennen op de dansvloer van Evert Castelein in Bodegraven, maar toen bloeide er nog niets op tussen de twee. Dat gebeurde pas toen Gijs een meisje nodig had om mee te nemen naar de bruiloft van zijn broer. Hij zag Bep op de najaarsmarkt in Bodegraven en vroeg haar mee. Dat zij en Gijs het na 60 jaar nog steeds goed hebben met elkaar, is volgens Bep een kwestie van 'naar elkaar blijven luisteren'. Gijs en Bep komen allebei uit een groot boerengezin. Hij groeide op in de Meije in een gezin met 14 kinderen. Zij in Alphen aan den Rijn in een gezin met 11 kinderen. Zelf kreeg het stel drie kinderen en ze hebben inmiddels vijf kleinkinderen.
Gijs ging van school om te werken toen hij 12 was, werd boerenknecht, later vertegenwoordiger en was vijftien jaar melkboer in Waddinxveen-Noord. Uiteindelijk kwam hij bij de Rabobank terecht. Met 60,5 jaar stopte hij met werken en kon met de VUT.
De eerste twintig huwelijkse jaren woonden de Vergeers aan de Jan Campertlaan. Later verhuisden ze naar een huis met een flink stuk grond aan de Bloemendaalseweg op Gouds grondgebied. "Het liefst was ik boer geworden”, zegt Gijs. Sinds vierenhalf jaar wonen ze aan de Prins Bernhardlaan. "Dit appartement kwam op ons pad. We wonen net zo lief in Waddinxveen. Het is hier allemaal wat kleiner dan in Gouda en je kunt de auto kwijt", aldus Bep. Manlief zegt er achteraan: "Ik heb altijd gezegd dat ik oud wilde worden, dus moet ik nu niet zeuren dat ik het ben." Maar ouderdom komt met ongemakken. Gijs ziet te slecht om te lezen of te fietsen. "Maar alles went, je moet je erbij neerleggen en het accepteren.”