Wachten op grappen bij performer Stefano Keizers
Zevenhuizen - Een harig vierkant tapijt met eromheen een laag wit tuinhekje en een hoogslaper zonder matras; het decor van de voorstelling van 'Sorry Baby' van Stefano Keizers afgelopen weekend in Swanla, riep associaties op met een psychiatrische kliniek.
Keizers zelf droeg een witte bodysuit en begon zijn voorstelling met een dansje van negen minuten, waarbij het publiek zich afvroeg waartoe dat zou gaan leiden.
Daarna sjokte Keizers heen en weer als een tijger in zijn kooi, pratend over de verschrikkingen van de cabaretpraktijk en de dommigheid van entertainment; hij had het liefst de hele reeks voorstellingen geannuleerd, maar de zakelijke kant van het verhaal maakte hem dat heel erg moeilijk. En dus keek het publiek naar een artiest die gevangen zit in zijn tournee, en met frisse tegenzin alleen onderdelen die hij niet heeft kunnen schrappen uitvoert, namelijk de liedjes en dansjes waar al auteursrecht over is betaald. Linksboven hangt een bordje: 'Deze voorstelling duurt nog negentig minuten', het aantal minuten dat nodig is voor een avondvullend programma. De klok telt de minuten af tot nul en hij weer even vrij is van de ellende. De voorstelling is ongemakkelijk, licht treurig en zwaar verwarrend, het publiek wacht op grappen die niet komen. De meeste mensen kunnen het wel waarderen; na de voorstelling hangt het merendeel in de foyer nog aan Keizers lippen.